Don't die today.........

Onze avonturen in de Beverly Hills maken dat we slapen als rozen, we zijn kapot….. om half zeven worden we wakker. Niet slecht, zouden we door de jetlag heen zijn?

Na het douchen etc en het pakken van de tassen sluiten we ons in de ontbijtzaal aan bij de enorme aantallen Chinezen.

We willen graag ontbijten bij het zwembad maar helaas is dit nog niet open.

We vertrekken op tijd en de reis richting Joshua Tree verloopt zeer voorspoedig. Halverwege de rit bezoeken we een outlet. We zijn eerder in dit soort outlets geweest en deze is echt erg mooi. Binnen de kortste keren lopen we met tassen vol.

We lunchen in een verzamelgebouw van eettentjes waar duidelijk wordt wat we al vermoeden…….. Chinezen overspoelen de VS voor een vakantie., de tafeltjes in het restaurant schreeuwen ons in het Chinees toe dat we nog meer korting krijgen met een Visa card. (Niets van gemerkt trouwens bij het afrekenen.) Toch grappig, ze kopen massaal “made in China” spullen. Ook grappig om te vertellen is dat ze in deze bloedhitte (Michiel zei dat zelf de Americain Eagle met deze temperaturen dood van het dak valt) ze bijna allemaal hun jas aanhouden.

 

We reizen door en tanken, bij het afrekenen kom je in het benzinestation in een ruimte die voor de helft gevuld is met slotmachines. Druk is het er ook…… We vermoeden dat op ¾ van de machines wordt gespeeld.

We vervolgen onze weg en komen bij een visitor centre van Joshua Tree. Hier hangen posters om mensen te waarschuwen voor de hitte, zoals een poster met “Don’t die today” Het visitor centre bevindt zich ongeveer 5 mile buiten het park. Hier kopen we voor 80 dollar onze “America the beautifull pass” Ons entreebewijs naar de National parken deze zomer.

We rijden Joshua Tree NP binnen en worden op slag verliefd, wat is dit een prachtig park. We wagen ons een paar keer uit de auto maar die uitstapjes zijn van korte duur, het waait wel maar niet een echt verkoelend briesje…… je loopt gewoon in een föhn zo warm.

 

Ons hotel staat in Twentynine Palms, we eten bij de lokale Mexicaan en gaan ’s avonds nog even terug naar het park. De temperaturen zijn daar inmiddels zeer aangenaam.

 

Morgen staan de rode rotsen in de buurt van Sedona op het programma

Een volle dag in Los Angeles

Pancakes op een piepschuimen bordje. We ontbijten op zijn Amerikaans in het hotel. Het is wel een goede voorbereiding op een volle dag in Los Angeles.

 Als eerste zijn we naar Manhattan Beach gereden. We waren te vroeg voor de REI, die nog niet open was. Manhattan Beach was al vroeg het domein van surfers. Er hangt een erg leuke sfeer. Relaxed, maar toch heel anders dan Venice Beach waar we al eerder waren. Venice is meer flower power en Manhattan meer yup. Vanaf de pier is het aangenaam kijken naar iedereen die probeert op de golven te “rijden”.

Bij onze favoriete winkel REI - voor wie hem niet kent, een échte outdoor winkel – hebben we de nodige spullen voor het kamperen gehaald, waaronder gasflessen en een bijl voor de kampvuurtjes die komen gaan.

 Een heel bijzonder museum is het Paul Getty Museum. Wie van kunst en architectuur houdt kan hier zijn hart ophalen. Wij hebben vooral genoten van het gebouw zelf, waarin veel invloeden van de Bauhaus stroming zijn terug te vinden, en van de schitterende tuin met zijn symmetrie en heerlijke geuren en kleuren. Alles klopt in de tuin. Het museum beschikt over een enorme ondergrondse garage en een treintje dat je tot voor de deur brengt. Als je ooit van plan bent om dit museum te bezoeken , doe het dan vroeg. Het is druk, wij liepen niet over de koppen heen maar toen we weggingen begon het erg druk te worden. Daarna even naar het hotel voor een pauze, eerst nog even naar de “Dollar Tree”(tja, je bent toch juf) Michiel mocht zijn rugtasje niet mee naar binnen nemen…… tja, je zou eens wat voor een dollar stelen. Toen we de winkel inliepen viel onze mond open van verbazing. Alle…… werkelijk alle schappen waren een puinhoop. Het leek wel of er en aardbeving was geweest. Die mevrouw had zich beter met iets anders dan een potentiële beroving bezig kunnen houden leek ons……..

Vanavond zijn we naar het Griffith Observatory gegaan. Wij dachten dat dit zo tegen zonsondergang wel fraai zou zijn. En dat dachten er meer. Ongelofelijke hoeveelheden auto’s vormen een lange file om naar boven te rijden. Wij besloten de auto beneden achter te laten en een korte hike naar boven te lopen, deels langs de weg en deels door het bos. Die was erg steil, maar we waren er zo. Vanaf het observatory heb je een fantastisch uitzicht over de stad, waar je de lichtjes ziet aan gaan. Aan de andere kant gaat de zon onder achter de Hollywoord Hills, wat een spectaculaire kleurenpracht in de lucht oplevert.

De auto terug vinden werd overigens nog wel even een avontuur. Toen we de weg naar beneden volgden kwam er na een kilometer een vaag gevoel op. Lopen wij wel goed? Zaten wij eerder niet achter de heuvel waarlangs we nu naar beneden liepen? En dat bleek inderdaad het geval. Terug naar boven dus, vragen aan een ranger en inderdaad, de andere kant op. We waren niet de enigen die deze fout hadden gemaakt. We liepen uiteindelijk in een groep van een man of 20 terug naar de auto.

 Het verkeer in Los Angeles is enorm druk. Drukker ook dan zeven jaar geleden, toen we hier voor het eerst waren. Op de snelwegen staan vrijwel de hele dag files. En op de boulevards schiet het ook niet op: iedereen rijdt plankgas van het ene naar het volgende stoplicht, waar je vaak best lang moet wachten. Neem daarbij dat Los Angeles echt enorm groot is en je weet dat je met best wat reistijd moet rekenen.

Morgen richting Joshua Tree…… hopelijk de rust in.

De reis naar Los Angeles

Vandaag is het dan zover en brengt Merijn ons naar Schiphol. Almere neemt nog even afscheid met een file op de A6 met een vertraging van maar liefst 78 minuten, maar wie op tijd vertrekt krijgt daar geen stress van.

Op Schiphol maken we voor het eerst kennis met self service check in, geautomatiseerde  paspoortcontrole en de nieuwe, ruim opgezette controlepoortjes, waardoor de overstap naar de airside soepel verloopt. Dat is voor ons altijd het moment dat de vakantie écht begint.

Over de reis met KL 603 valt natuurlijk niet écht veel te vertellen. Een heel aangename vlucht met een hoog serviceniveau, heel professioneel allemaal. We hebben daarbij natuurlijk wel het geluk te kunnen beschikken over plaatsen bij de nooduitgang, die eigenlijk nog te ruim waren om languit op de vloer te gaan liggen.

Tijdens de reis maken we ook kennis met onze Turkse buurman, die er die ochtend al een vermoeiende trip vanuit Istanbul op heeft zitten. Hij spreekt heel beperkt Nederlands en geen Engels. Toch blijft het cabinepersoneel, één uitgezonderd, hem de hele vlucht in het Engels aanspreken. En blijft Monique alles hardop in het Nederlands vertalen. En net die ene stewardess informeert tijdens de landing of hij het douaneformulier goed heeft ingevuld. Dat blijkt niet het geval en terwijl het toestel al aan de gate staat, sprint ze weg om een blanco formulier te halen en dit samen met hem in te vullen. Dat noemen wij echt wel servicegerichtheid die je met hoofdletters mag schrijven. Zij leert hem ook het woord ‘famlily visist’ wat hem door de controles moet helpen. Monique belooft hem dat hij met ons door de controle mag, maar eenmaal in de hal aangekomen worden we onverbiddelijk uit elkaar gehaald. We hopen dat het goed gekomen is met zijn family visit.

 De rest is bijna routine. Shuttlebus, auto ophalen, naar het hotel. We controleren de auto deze keer extra goed, vorige keer kregen we er – in het donker – één mee met totaal versleten banden. Maar het hele rijtje waar we uit kunnen kiezen staat keurig op vrijwel nieuwe banden. Ondanks dat we maar met ons tweetjes zijn staat hier een dikke Chrysler voor zeven personen in de garage.

 De overbrugging van het tijdsverschil gaat deze keer wel iets minder vanzelf. Om 20.00 uur (06.00 ’s ochtend in Nederland) storten we in bed. Om 03.00 worden we wakker en houden het met veel moeite vol tot 06.00.. Tijd om de laatste spullen in te kopen bij REI en Walmart en gaan!

Aftellen is begonnen.......

We gaan weer naar het Zuidwesten van de VS en nu vooral naar Californië en een stukje Arizona en Nevada. We vliegen rechtstreeks naar Los Angeles en via JFK van Los Angeles weer terug naar Amsterdam.

En...... we houden weer een blog bij, in de eerste plaats voor onszelf. We zetten het blog ook altijd in onze fotoalbums. Zo kunnen we nog jaren nagenieten van de reis. En we zetten het blog open voor iedereen die het leuk vindt om ons te volgen. Wil je ons volgen, geef je dan op op de mailinglist dan krijg je een melding als we weer iets geplaatst hebben.

Het wordt weer het zuidwesten maar geen herhaling van onze reis in 2009 omdat we veel nieuws gaan zien. Dit keer geen Bryce,  Zion,  Grand Canyon. Voor ons is het de eerste keer Joshua Tree NP, Death Valley NP, Sequoia NP, Kings Canyon en Highway 1 gaan bezoeken/ bekijken/ bewonderen.

We hebben even overwogen om een camper te huren maar het is toch weer de tent geworden. Er zitten dit keer in het begin van de reis behoorlijk wat hotels in, vanaf Mammoth Lakes hebben we overwegend campings geboekt. De verhouding tussen hotels en campings ligt nu op 50/50.

Uiteindelijk is echt alles geboekt. We reizen in het hoogseizoen en een paar plekken waar we wilden staan met onze tent moesten ongeveer 4 maanden van tevoren de plekken vast gelegd worden. Dit was trouwens nog behoorlijk zenuwslopend omdat de campings binnen 2 minuten helemaal volgeboekt waren.

We hebben wel bijna alles annuleerbaar geboekt, geeft toch een gevoel van vrijheid ;-)

Onze reis:

Dag 1: Amsterdam - Los Angeles
Dag 2: Los Angeles
Dag 3: Los Angeles - Joshua Tree NP (Twentynine Palms)
Dag 4: Joshua Tree - Cottonwood
Dag 5: Cottonwood - Las Vegas
Dag 6: Las Vegas
Dag 7: Las Vegas - Death Valley NP (The ranch at Furnace Creek)
Dag 8: Furnace Creek - Mammoth Lakes (Oh Ridge Campground)
Dag 9: Mammoth Lakes
Dag 10: Mammoth Lakes - Yosemite NP (North Pine Campground)
Dag 11 + 12 : Yosemite
Dag 13: Yosemite - Sequoia NP (Dorst Creek Campground)
Dag 14: Sequoia NP + King's Canyon NP
Dag 15: Sequoia NP - San Fransisco (China Camp SP)
Dag 16 + 17: San Francisco
Dag 18: San Fransisco - Monterey
Dag 19: Monterey
Dag 20: Monterey - Julia Pfeifer Burns SP
Dag 21: Julia Pfeifer Burns SP
Dag 22: Julia Pfeifer Burns SP - Morro Bay
Dag 23: Morro Bay - Los Angeles
Dag 24: Los Angeles
Dag 25: Los Angeles - Amsterdam