De reis naar Los Angeles

Vandaag is het dan zover en brengt Merijn ons naar Schiphol. Almere neemt nog even afscheid met een file op de A6 met een vertraging van maar liefst 78 minuten, maar wie op tijd vertrekt krijgt daar geen stress van.

Op Schiphol maken we voor het eerst kennis met self service check in, geautomatiseerde  paspoortcontrole en de nieuwe, ruim opgezette controlepoortjes, waardoor de overstap naar de airside soepel verloopt. Dat is voor ons altijd het moment dat de vakantie écht begint.

Over de reis met KL 603 valt natuurlijk niet écht veel te vertellen. Een heel aangename vlucht met een hoog serviceniveau, heel professioneel allemaal. We hebben daarbij natuurlijk wel het geluk te kunnen beschikken over plaatsen bij de nooduitgang, die eigenlijk nog te ruim waren om languit op de vloer te gaan liggen.

Tijdens de reis maken we ook kennis met onze Turkse buurman, die er die ochtend al een vermoeiende trip vanuit Istanbul op heeft zitten. Hij spreekt heel beperkt Nederlands en geen Engels. Toch blijft het cabinepersoneel, één uitgezonderd, hem de hele vlucht in het Engels aanspreken. En blijft Monique alles hardop in het Nederlands vertalen. En net die ene stewardess informeert tijdens de landing of hij het douaneformulier goed heeft ingevuld. Dat blijkt niet het geval en terwijl het toestel al aan de gate staat, sprint ze weg om een blanco formulier te halen en dit samen met hem in te vullen. Dat noemen wij echt wel servicegerichtheid die je met hoofdletters mag schrijven. Zij leert hem ook het woord ‘famlily visist’ wat hem door de controles moet helpen. Monique belooft hem dat hij met ons door de controle mag, maar eenmaal in de hal aangekomen worden we onverbiddelijk uit elkaar gehaald. We hopen dat het goed gekomen is met zijn family visit.

 De rest is bijna routine. Shuttlebus, auto ophalen, naar het hotel. We controleren de auto deze keer extra goed, vorige keer kregen we er – in het donker – één mee met totaal versleten banden. Maar het hele rijtje waar we uit kunnen kiezen staat keurig op vrijwel nieuwe banden. Ondanks dat we maar met ons tweetjes zijn staat hier een dikke Chrysler voor zeven personen in de garage.

 De overbrugging van het tijdsverschil gaat deze keer wel iets minder vanzelf. Om 20.00 uur (06.00 ’s ochtend in Nederland) storten we in bed. Om 03.00 worden we wakker en houden het met veel moeite vol tot 06.00.. Tijd om de laatste spullen in te kopen bij REI en Walmart en gaan!