Een volle dag in Los Angeles

Pancakes op een piepschuimen bordje. We ontbijten op zijn Amerikaans in het hotel. Het is wel een goede voorbereiding op een volle dag in Los Angeles.

 Als eerste zijn we naar Manhattan Beach gereden. We waren te vroeg voor de REI, die nog niet open was. Manhattan Beach was al vroeg het domein van surfers. Er hangt een erg leuke sfeer. Relaxed, maar toch heel anders dan Venice Beach waar we al eerder waren. Venice is meer flower power en Manhattan meer yup. Vanaf de pier is het aangenaam kijken naar iedereen die probeert op de golven te “rijden”.

Bij onze favoriete winkel REI - voor wie hem niet kent, een échte outdoor winkel – hebben we de nodige spullen voor het kamperen gehaald, waaronder gasflessen en een bijl voor de kampvuurtjes die komen gaan.

 Een heel bijzonder museum is het Paul Getty Museum. Wie van kunst en architectuur houdt kan hier zijn hart ophalen. Wij hebben vooral genoten van het gebouw zelf, waarin veel invloeden van de Bauhaus stroming zijn terug te vinden, en van de schitterende tuin met zijn symmetrie en heerlijke geuren en kleuren. Alles klopt in de tuin. Het museum beschikt over een enorme ondergrondse garage en een treintje dat je tot voor de deur brengt. Als je ooit van plan bent om dit museum te bezoeken , doe het dan vroeg. Het is druk, wij liepen niet over de koppen heen maar toen we weggingen begon het erg druk te worden. Daarna even naar het hotel voor een pauze, eerst nog even naar de “Dollar Tree”(tja, je bent toch juf) Michiel mocht zijn rugtasje niet mee naar binnen nemen…… tja, je zou eens wat voor een dollar stelen. Toen we de winkel inliepen viel onze mond open van verbazing. Alle…… werkelijk alle schappen waren een puinhoop. Het leek wel of er en aardbeving was geweest. Die mevrouw had zich beter met iets anders dan een potentiële beroving bezig kunnen houden leek ons……..

Vanavond zijn we naar het Griffith Observatory gegaan. Wij dachten dat dit zo tegen zonsondergang wel fraai zou zijn. En dat dachten er meer. Ongelofelijke hoeveelheden auto’s vormen een lange file om naar boven te rijden. Wij besloten de auto beneden achter te laten en een korte hike naar boven te lopen, deels langs de weg en deels door het bos. Die was erg steil, maar we waren er zo. Vanaf het observatory heb je een fantastisch uitzicht over de stad, waar je de lichtjes ziet aan gaan. Aan de andere kant gaat de zon onder achter de Hollywoord Hills, wat een spectaculaire kleurenpracht in de lucht oplevert.

De auto terug vinden werd overigens nog wel even een avontuur. Toen we de weg naar beneden volgden kwam er na een kilometer een vaag gevoel op. Lopen wij wel goed? Zaten wij eerder niet achter de heuvel waarlangs we nu naar beneden liepen? En dat bleek inderdaad het geval. Terug naar boven dus, vragen aan een ranger en inderdaad, de andere kant op. We waren niet de enigen die deze fout hadden gemaakt. We liepen uiteindelijk in een groep van een man of 20 terug naar de auto.

 Het verkeer in Los Angeles is enorm druk. Drukker ook dan zeven jaar geleden, toen we hier voor het eerst waren. Op de snelwegen staan vrijwel de hele dag files. En op de boulevards schiet het ook niet op: iedereen rijdt plankgas van het ene naar het volgende stoplicht, waar je vaak best lang moet wachten. Neem daarbij dat Los Angeles echt enorm groot is en je weet dat je met best wat reistijd moet rekenen.

Morgen richting Joshua Tree…… hopelijk de rust in.