Lange, warme dag......

Hoewel we wel door de jet lag heen zijn, zijn we vroeg op. En dat komt goed uit, want er ligt een aardige trip van bijna zes uur voor de boeg. Het hotel waar we overnacht hebben is erg goed en we kunnen er goed ontbijten met mooi dun gesneden bacon, eieren en heerlijk vers fruit. Een mooie start van de dag.

De rit voert vandaag door een enorm onherbergzaam en verzengend heet gebied naar Cottonwood, Arizona. Het is bij dit soort oversteken aan te raden tijdig te tanken. Wij rijden nooit verder leeg dan ¼. En dat bleek ook nu weer een goed idee: kort na de tankstop in het vertrekdorp 29 Palms passeren we een bord met ‘next services 100 miles’. 160 kilometer dus. En als je ergens niet wilt stranden is het wel in de woestijn die we vandaag doorkruisen.

Onze navigatie hadden we op snelwegen vermijden gezet. We houden van de lege landschappen die je in Amerika egelmatig tegenkomt. Maar na 3 uur niets hebben we het wel gehad en vinken de optie snelwegen vermijden weer uit.

Toch hebben woestijnen ook hun schoonheid. Regelmatig zien we spectaculaire vergezichten en snappen we ook waarom er vaak over ‘painted hills’ gesproken wordt. Na een paar uur komen we plotseling een plek tegen waar vele honderden schoenen verzameld zijn. Geen idee door wie en waarom. Dat we niet hallucineren van de hitte blijkt uit de foto’s die we maken.

Heel langzaam verandert onderweg het landschap. Het wordt zelfs weer groen hier en daar. We zien heuvels met allerlei soorten cactussen, echt heel mooi. Ook de kleur van de aarde wordt steeds wat roder. In Cottonwood logeren we in de Iron Horse Inn, een fantastisch hotel met een sfeervolle binnenplaats aan Main Street in Downtown Cottonwood. We hebben een kamer beneden aan de gezamenlijke tuin.

We verkennen “Old Town” Cottonwood, een erg leuk plaatsje.

We maken nog even een kort tripje naar Sedona, waar de rode kliffen echt spectaculair zijn. We besluiten daar ook lekker uit eten te gaan, omdat we zin hebben in een echte Amerikaanse steak. In de Golden Goose leren we echter weer iets nieuws. Amerikanen blijken namelijk in staat om een steak te paneren en te frituren, zodat het net is alsof je een goedkope schnitzel van de Jumbo eet. Die wordt dan wel geserveerd onder leiding van een ober met een Frans accent. Net als in een echt sjiek restaurant.

Morgen weer verder naar Las Vegas  via route 66………..

NB: We zijn er inmiddels achter dat de schoenen een soort monument vormen voor overleden jongeren.